Przykładem fixed content są: Emaile , projekty CAD/CAM, kontrakty , fotografie , dane medyczne , video , audio, dane pomiarowe itd...
Tradycyjne rozwiązania dla archiwizacji danych:
Wyróżnić można 3 tradycyjne kategorie rozwiązań dla przechowywania danych archiwalnych: online , nearline , offline.
- Online archive: Storage jest bezpośrednio połączony z hostem i dane są natychmiast dostępne.
- Nearline archive: Strorage jest podpięty do hosta i dane są przechowywane lokalnie ale urządzenie musi zostać podmontowane lub załadowane zanim uzyskany zostanie dostęp do informacji
- Offline archive: Storage nie jest bezpośrednio przyłączony do hosta. Wymagana jest ręczna interwencja zanim uzyskany zostanie dostęp do danych.
Archwa bardzo często przechowywane są na urządzeniach WORM (Write Once Read Many ) - np: CD-ROMie , dzięki temu można być pewnym że nie zostały zmodyfikowane.
Tradycyjne rozwiązania mają wady które powodują, utrudnienia w skutecznym zarządzaniu danymi niezmienialnymi:
- Taśmy magnetyczne są bardzo wolne, dodatkowo często zmieniają się ich standardy
- Nośniki optyczne są drogie i mało pojemne
- Odzysk plików z taśm lub nośników optycznych jest bardzo czasochłonny
- Zarówno taśma jak i nośniki optyczne są wrażliwe na uszkodzenia i wpływ czasu na ich jakość
CAS:
Odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie na przechowywanie danych niezmienialnych jest technologia CAS ( Content Addressed Storage ). CAS jest systemem dedykowanym do przechowywania danych typu "fixed content". Podstawową jednostką danych dla systemu CAS jest obiekt. Obiektem nazywamy w tym przypadku dane (plik) i jego atrybuty. Dla CASu ważne jest nie tyle położenie danego obiektu ( tak jak w tradycyjnym zarządzaniu storage) ale jego zawartość. Dodatkowo z każdego obiektu robiony jest tzw: hash , zwany także content adress (CA). CAS jest rozwiązaniem typu single-instance storage (SIS), który automatycznie wykrywa (poprzez porównywanie CA) i redukuje wszystkie zdublowane obiekty.
Zalety stosowania CASu:
- Autentyfikacja i integralność treści : Ponieważ każdy obiekt ma przypisany do siebie unikalny skrót, który go identyfikuje, niemożliwa jest zmiana jego treści bez wykrycia tego faktu. Jeżeli obiekt został zmieniony na skutek uszkodzenia, to z kopii odzyskiwana jest oryginalna postać. Jeżeli była to zmiana zamierzona, to liczony jest nowy skrót , a przechowane zostają obydwie wersje obiektu (aktualna i zastąpiona)
- Niezależność o położenia: Dostęp do obiektu odbywa jest niezależny od jego położenia, które jest transparentne dla aplikacji zgłaszającej zapotrzebowanie na dane. Adresowanie odbywa się bez podawania informacji o ścieżkach katalogów, URLach czy folderach.
- Single-instance storage (SiS) : Dzięki temu, że adresem obiektu jest jego unikalny skrót, wygenerowany na podstawie zawartości, mamy gwarancję, że przechowywana jest tylko jedna kopia. Jeżeli na systemie zostaje zeskładowany obiekt o identycznej treści, niż istniejący już w systemie, to zamiast przydzielać mu dodatkowe miejsce, system skieruje wskaźnik ( skrót ) nowego obiektu do tego już obecnego.
- Wymuszenie retencji: Obiekt, oprócz samych danych, zawiera także meta-date, opisujące jego atrybuty oraz polityki, które się do niego odnoszą. Między innymi jest tam zawarta informacja o retencji i czasie przez jaki obiekt ma być przechowywany. Przed upłynięciem tego okresu niemożliwe jest usunięcie obiektu.
- Niezależność od technologii
- Szybkość działania
Architektura rozwiązań CAS:
Klient uzyskuje dostęp do macierzy typu CAS poprzez połączenie siecią LAN i wykorzystując do tego serwer z uruchomionym CAS API. Server ten umożliwia, aplikacji na kliencie, magazynowanie i przeglądanie danych z macierzy CAS.
CAS działa w strukturze nazywanej RAIN ( Redundant Array of Independent Nodes ). Składają się na nią węzły storage i węzły dostępu do sieci, połączone w cluster i komunikujące się za pomocą wewnętrznej sieci LAN. Klienci łączą się do systemu CAS używając niezależnej, zewnętrznej sieci LAN.
Węzły storage zwierają tanie i o dużej pojemności dyski ATA. Każdy węzeł ma także swój system operacyjny, z oprogramowaniem udostępniającym funkcjonalność CAS.
Podczas instalowania CAS clustra, każdemu z węzłów zostaje przypisana rola. Węzeł może być węzłem storage, access lub dual.
Węzły storage przechowują dane, czasem nazywa je się węzłami back-end. Zadaniem węzłów access jest udostępnić serwerowi dostęp do węzłów storage, poprzez wewnętrzny LAN. Ilość węzłów access zależy od ilości użytkowników, którzy będą korzystali z zasobów CAS. Pamięć dyskowa węzła skonfigurowanego jako access jest niewykorzystana. Takie węzły zwykle występują w instalacja CAS starszego typu.
Węzeł dual działa jak węzeł storage i access jednocześnie. Jest spotykany w konfiguracjach typu "pure node access".
Terminologia CAS:
Proces składowania obiektów przez CAS:
Węzły storage przechowują dane, czasem nazywa je się węzłami back-end. Zadaniem węzłów access jest udostępnić serwerowi dostęp do węzłów storage, poprzez wewnętrzny LAN. Ilość węzłów access zależy od ilości użytkowników, którzy będą korzystali z zasobów CAS. Pamięć dyskowa węzła skonfigurowanego jako access jest niewykorzystana. Takie węzły zwykle występują w instalacja CAS starszego typu.
Węzeł dual działa jak węzeł storage i access jednocześnie. Jest spotykany w konfiguracjach typu "pure node access".
Terminologia CAS:
- API ( Application Programming Interface ) - implementacja interfejsu, która określa w jaki sposób klienci wysyłają swoje zapytania do serwera. CAS API jest umieszczone na serwerze aplikacji i odpowiada za przechowywanie i pobieranie objektów z systemu CAS.
- BLOB ( Binary Large Object ) - dane bez opisu (metadanych).
- CA ( Content Address ) - adres obiektu wygenerowany za pomocą algorytmu haszującego wykonanego na binarnej reprezentacji obiektu. Zmiana nawet pojedyńczego znaku w obiekcie powoduje całkowitą zmianę CA , dlatego też może być ona używana do jako "odcisk palca" obiektów. CA jest używane przez serwer do zlokalizowania obiektu na macierzy CAS
- C-Clip - Wirtualna paczka zawierająca dane (BLOB) i powiązane z nim CDF. C-Clip ID to CA wysyłane do aplikacji klienta.
- CDF ( C-Clip Descriptor File ) - Plik XMLowy tworzony przy tworzeniu C-Clipa , zawiera CA oraz wszyskie metadane związane z obiektem (wielkość, format , data wygaśnięcia itd.)
Proces składowania obiektów przez CAS:
- Użytkownik za pośrednictwem aplikacji wysyła do CAS API informację o danych do zarchiwizowania
- API oddziela dane (BLOB) od metadanych, CA jest liczone
- CA i metadane objektu są umieszczane w CDF . C-Clip ( BLOB+CDF) zostaje przesłany do CAS
- System CAS jeszcze raz przelicza CA i porównuje go z tym które otrzymał (weryfikacja poprawności)
- Tworzone są kopie CDF i BLOB , a następnie do API wysyła się potwierdzenie zeskładowania obiektu. Do API wysyła się takżę C-Clip ID, które będzie przechowywane na serwerze aplikacji.
- Aplikacja używając C-Clip ID może odczytać dane z CAS
Proces odczytu obiektów z CAS:
- Użytkownik lub aplikacja wysyła żądanie dostępu do obiektu
- Aplikacja przeszukuje tablicę C-Clip ID w poszukiwaniu C-Clip ID obiektu którego dotyczyło zapytanie
- Za pośrednictwem API , żądanie jest wysyłane razem z C-Clip ID do systemu CAS
- CAS dostarcza obiekt.
W kolejnych wpisach zmienimy nieco tematykę i zajmiemy się wirtualizacją.