XtremeIO - torpeda odpalona...po półtora roku czekania...

Ostatnio EMC ogłosiło GA (General Availability), czyli produkt dostępny w sprzedaży bez ograniczeń, dla swojej pierwszej macierzy klasy AFA (All-flash-array). Produktu od początku zbudowanego i zaprojektowanego do obsługi dysków SSD i żadnych innych.

Temat dysków SSD i macierzy wyspecjalizowanych w ich obsłudze od jakiś dwóch lat jest jednym z "najgłośniejszych" i najbardziej "trendy" w środowisku storage. Na początku bardzo szybko zaczęły powstawać nowe "startup"-y z produktami tej kategorii (np: Violin, Pure Storage, Solid Fire). O firmach tych zaczynało być coraz głośniej, pojawiło się coraz więcej nowych funkcjonalności (np: inline deduplikacja), a same urządzenia zaczęły być dostępne nie tylko lokalnie (do 100km od Doliny Krzemowej ;) ) ale też do zamówienia nawet na takim końcu świata jak np: Polska (Pan się nie boi, serwisant jest dostępny i w razie potrzeby doleci z Londynu w 5h). W końcu, czyli jakieś półtora roku temu, wkroczyliśmy w etap gdy niszą macierzy AFA zainteresowali się najwięksi gracze na rynku storage i rozpoczęło się przejmowanie przez nich firm siedzących w temacie. IBM kupił Texaco Memory Systems, CISCO kupiło WhipTail (całkiem niedawno), HP rozpoczęło sprzedaż i serwis urządzeń Violin, a EMC w maju zeszłego roku przejęło firmę XtremeIO.

No właśnie...
Przejeło, zrobiło wielki szum i ogłoszenie startu "tajemniczego" projektu "X" (i ubicie równie tajemniczego projetu "Thunder""), po czym nastała cisza...
Pojawiały się co jakiś czas informacje zarówno ze strony EMC (optymistyczne) jak i konkurencji (sarkastyczne) oraz niezależnych blogerów (różne) na temat zaawansowania prac nad macierzą all-flash bazującą na produktach XtreamIO, ale ogólnie to było w tym temacie bardzo, ale to bardzo cicho. Świat oczywiście nie stał w miejscu i macierze AFA stawały się coraz popularniejsze, było o nich coraz głośniej (choć oczywiście dalej jest to margines całej sprzedaży urządzeń storage) i wyglądało na to, że EMC nie ma za bardzo pomysłu i produktu, który mógłby wyróżnić się w tym obszarze na tle konkurencji.

14 listopada 2013 , po półtora roku od momentu przejęcia XtremeIO, EMC ogłosiło nowy produkt. Pierwszą w swoim portfolio macierz od początku do końca budowaną z przeznaczeniem do bycia ekstremalnie szybkim urządzeniem opartym na dyskach SSD.

Czy opłacało się czekać?

Nowa macierz składa się z tak zwanych X-Bricks. Cała konfiguracja może mieć od jednej do czterech takich cegiełek (wsparcie dla większych konfiguracji pewnie zostanie za niedługo ogłoszone). Każdy X-Bricks to w chwili obecnej 10TB przestrzeni (używane są dyski SSD 400GB), a także dodatkowa para kontrolerów. Dodawanie kontrolerów powoduje, że liniowo skaluje się wydajność rozwiązania - przy 4 X-Brickach jest ona określona na 1.000.000 IOPSów ( 4k random , 100% read)
Jeszcze w temacie konfiguracji hardware można wspomnieć o połączeniach między X-Brickami, które są oparte na inifinbandzie.

Bardzo ciekawie jest rozwiązane zarządzanie/konfigurowanie macierzy. Administrator nie musi robić praktycznie nic. XtremeIO nie ma RAIDów, LUNów, storage grup, nie ma tieringu, nie trzeba konfigurować cache, wielkości bloków itd... Jedyne co trzeba zrobić to wskazać do jakiego serwera ma być wystawiona przestrzeń i ile jej ma być.

Jak więc działa macierz?

Po pierwsze dane są rozrzucane po dyskach - zawsze po wszystkich i zawsze po równo (EMC pokazuje statystykę macierzy zajętej w 80% gdzie maksymalna różnica w zajętości między dwoma dowolnymi dyskami jest nie większa niż 0,2%).
Po drugie "thin provisioning" i deduplikacja są zawsze włączone. Dane wpadające na macierz są dzielone na 4Kb bloki i sprawdzane jest czy taki blok już się na macierzy znajduje. Jeżeli tak to oczywiście nie jest zapisywany ponownie.
Po trzecie - zabezpieczenie danych na dyskach nie opiera się na standardowych grupach RAID ale mechanizmie nazwanym XDP (XtremeIO Data Protection). Jeżeli chodzi o odporność na awarie to XDP odpowiada (w dużym przybliżeniu) RAID6, czyli posiada redundancję N+2. Różnica tkwi jednak w narzucie na protekcję (czyli ilości przestrzeni jaka jest "tracona" na zapewnienie ochrony danych) - w przypadku XDP jest to około 8% więc bardzo niewiele, oraz zredukowaniu tzw: Write amplification/write penalty czyli potrzebie zwielokrotnienie operacji I/O przy zapisywaniu danych na dyski w konfiguracjach RAIDowych. Przykładowo pojedyncze żądanie zapisu przy RAID6 wymaga wykonania aż 3 operacji odczytu i 3 zapisu na samych dyskach, dla XDP jest to 0 operacji odczytu i około 1.2 operacji zapisu (średnio oczywiście). Wpływ takiego działania w oczywisty sposób powoduje wzrost wydajności takiego rozwiązania w porównaniu do podobnych ale opartych o RAIDy


Krytyka:

EMC (jak to EMC) zrobiło z okazji wejścia na rynek duży szum. Na szczęście mieli na tyle przyzwoitości lub instynktu samozachowawczego i nie głosili wszem i wobec, że oto przedstawiają Rewolucję i Nową Jakość (koniecznie pisaną dużą literą) ale promocją produktu zajęli się bardzo porządnie.

Cicho nie siedziały także inne firmy oferujące swoje produkty w obszarze macierzy AFA i dość szybko pokazały się artykuły i wpisy w blogach firmowych dość sceptycznie podchodzące do nowego dziecka EMC.

Nimbus bardzo obrazowo pokazał efektywność nowej macierzy na prostej grafice porównującej macierz EMC z ich urządzeniem o podobnej pojemności:

Źródło: http://www.nimbusdata.com/newsevents/blog.php

Ktoś mógłby powiedzieć, że może i większe ale urządzenie EMC jest wydajniejsze lub zapewnia lepszą funkcjonalność. Otóż nie bardzo. Porównania część dalsza (po lewej EMC, po prawej Nimbus):

Źródło: http://www.nimbusdata.com/resources/v_xtremio.php

Jeszcze dalej w porównaniu poszedł IBM który zestawił ze sobą macierz XtremeIO nie tylko ze swoją macierzą AFA ale także z "tradycyjnym" V7000 tyle tylko że wypełnionym dyskami SSD:

Źródło: www.ibm.com/developerworks/community/blogs/InsideSystemStorage/

Oprócz samych porównań, konkurencja krytycznie wypowiadała się także o możliwościach XrtremeIO - szczególnie o "rzekomym" braku mechanizmu "garbage collection", odporności na utratę/uszkodzenie jednego z nodów, oraz brak kompresji i deduplikację stałym blokiem.
Cóż, taka rola konkurencji, żeby wbijać szpilki...


Podsumowanie:

Rozwiązanie EMC to nie rewolucja, tylko kolejny już (dwudziesty-trzydziesty?) produkt w tym obszarze, ma  fajne rozwiązania, ale w wielu przypadkach odstaje od obecnych na rynku urządzeń. Na pewno XtremeIO będzie miało tą przewagę, że EMC ma największe możliwości jeżeli chodzi o moce przerobowe w obszarze logistyki i zaplecza serwisowego. Poczucie, że specjaliści dostawcy od danego produktu są na wyciągnięcie ręki, a nie na drugim końcu świata, jest bardzo ważne dla dużych firm gdzie priorytetem jest stabilność działania i bardzo szybkie rozwiązywanie wszystkich awarii.
Jeżeli chodzi o "szum" wokół XtremeIO to należy go przyjmować ze zdrowym dystansem. Z jednej strony nie wierzyć w propagandę sukcesu ze strony EMC, z drugiej tak samo traktować opnie i "obiektywne" porównania konkurencji :D
Najlepiej było by samemu spróbować...


Do poczytania:
XtremIO - Taking the time to do it right
EMC finally releases the XtremIO all flash array
IBM FlashSystem versus EMC XtremeIO all flash arrays
XtremIO - Hardware/software overview architecture deepdive  (Mocno techniczny i dokładny opis! Dobre!)
NimbusData - BLOG

VNX2 - nowe macierze midrange od EMC

Nie jest to może zupełna nowość, bo ogłoszono te urządzenia już jakiś czas temu, ale produkcja i wysyłka do pierwszych klientów rozpoczęła się całkiem niedawno.

O czym mowa? O nowej generacji macierzy midrange od EMC nazywanych (potocznie) VNX2.

Słowem przypomnienia:

VNX to rodzina urządzeń skierowanych do dużych (i średnich) przedsiębiorstw i zaliczana do klasy tzw: midrange - czyli maszyn bardzo dobrych ale jeszcze nie "najlepszych z najlepszych".
VNX jest macierzą typu "unified", czyli może obsługiwać ruch zarówno blokowy jak i plikowy.

O "oryginalnych" VNXach można poczytać sobie np TUTAJ


Nowe VNXy:

Oficjalnie nowe urządzenia dalej nazywają się VNX (bez 2 na końcu) a cała rodzina wygląda następująco:

źródło: Emc

Część VNXe to "maluchy" z przeznaczeniem do mniejszych firm, które nie posiadą własnej sieci SAN (brak interfejsu FC i uboższe funkcjonalności), natomiast linia oznaczona po prostu VNX (od 5200 do giganta 8000) to już pełnoprawne macierze midrange, różniące się między sobą mocą, możliwościami rozbudowy i ,oczywiście, ceną :D

Co w środku:

Pojawieniu się nowych modeli towarzyszył szum medialny (co oczywiste, w końcu EMC umie się promować), ale same macierze są warte tego żeby przyjrzeć się im dokładniej.
Oczywiste jest porównanie do poprzednich VNXów i prócz naturalnego wykorzystania nowych komponentów (np: nowe modele procesorów Intela w kontrolerach) macierze te mają naprawdę multum nowych funkcjonalności.

Na pierwszym miejscu wspomniał bym o architekturze MCx.

Multi-Core Everything:

MCx można tłumaczyć jako "multi-core everything" i formalnie jest to nowa nazwa firmware w tych macierzyach (żegnaj FLARE). Tak naprawdę w nazwie kryje się jedna z głównych cech nowego oprogramowania, czyli bardzo dobre (w porównaniu do starego rozwiązania) dzielenie zadań między rdzenie procesorów w kontrolerach. Porównanie efektywności FLARE do nowego MCx-a bardzo dobrze obrazuje ta ilustracja:

źródło: EMC

Jak widać po lewej stronie, FLARE (lub Static Cory Utilization) dedykował poszczególne rdzenie do konkretnych zadań, przez co część z nich była nadmiernie obciążona, a pozostałe się nudziły. W nowym rozwiązaniu każdy rdzeń zajmuje się różnymi zadaniami, a utylizacja wszystkich z nich jest na równym poziomie.
Druga zmiana jaką można odczytać z tego obrazka to zwiększona liczba rdzeni w MCx ale to cecha oczywiście nie samego oprogramowania, tylko użycia w nowych VNXa, mocniejszych (nowszych) procesorów.

Oprócz równej dystrybucji obciążenia między rdzeniami MCx ma również wiele innych zmian w funkcjonalnościach podzielonych na kilka głównych modułów:

• Multi-Core Cache (MCC) - cache działa inaczej niż w VNX1 i nie ma potrzeby podziału go na pamięć do obsługi odczytów i zapisów (macierz robi to sama)
• Multi-Core RAID (MCR) - pewne zmiany w zarządzaniu dyskami (np: nowe możliwości w konfigurowaniu hot spare-ów)
• Multi-Core FAST Cache (MCF) - ulepszanie algorytmów działania FAST Cache
• Active/Active data accesss - dostęp na zasadzie active/active do LUNów, co sprawia, że nie ma już potrzeby przypisywania LUNu do któregoś z kontrolerów. Niestety funkcjonalność ta działa jedynie dla LUNów klasycznych - włącznie thin provisioningu sprawia, że cofamy się do tego co znamy ze "starych" VNXów

Deduplikacja:

W końcu EMC wprowadziło tą funkcję w swoich macierzach SAN-owych. Trochę ciężko jest uważać się za innowacyjną firmę, gdy brakuje pewnych atutów, które konkurencja (NetApp) ma od dość długiego już czasu. Deduplikacja w VNX2 działa na poziomie 8Kb bloków i odbywa się (oczywiście) w post-procesie. Włączyć ją można na poziomie LUNa i używać razem ze snapshotami, replikacą i  FASTem.

Zmiany w FAST VP:

Jedna bardzo dużo zmiana w sposobie działania "auto-tieringu" (FAST VP) w nowych VNX2 to zmniejszenie wielkość "chunk"-a (czyli najmniejszej jednostki dla jakiej określa się "gorącość" danych i którą przenosi się między odpowiednimi dyskami) z 1GB na 256MB.
Pozwala to na bardziej precyzyjne określanie, które bloki danych są najczęściej/najrzadziej wykorzystywane i które powinny być zmigrowane na szybsze/wolniejsze dyski.

Mniejsze zmiany:

Oczywiście oprócz w/w VNX2 ma bardzo dużo innych mniejszych modyfikacji i usprawnień.
Kilka z nich to:

• Wsparcie dla ODXa (czyli mechanizmów pozwalających Hyper-V na "zdelegowanie" pewnych zadań na macierz)
• Wsparcie dla chmury publicznej Azure
• Oprogramowanie optymalizowane pod obsługę dysków SSD
• Dużo wydajniejsze snapshoty (Użycie mechanizmu ROW - Redirect on Write, który sprawia, że impakt na wydajność po włączeniu snapshotowania jest dużo mniejszy)
• Dużo funkcji, wcześniej osobno licencjonowanych teraz w cenie macierzy: (Analyser , QoS, VNX Monitoring and Reporting, Unisphere Remote) - w końcu nie trzeba extra płacić, żeby dowiedzieć się jak performuje nasze urządzenie.

Podsumowanie:

Nowe macierze to nie tylko odświeżenie serii ale naprawdę duża zmiana i nic dziwnego, że rynke ochrzcił je mianem VNXów 2. Dużo lepsza wydajność i moc maszyn jest natruralna (mocniejsze podzespoły), a dodanie działania w trybie active-active i np: deduplikacji sprawia, że EMC, ostatnio trochę "odstające" od najbardziej innowacyjnych konkurentów w obszarze midrange, ostro nadgoniło zaległości.

Do poczytania:

Emc releases the next generation of vnx-arrays
Emc next generation vnx - deduplication
Emc next generation vnx - mcx
Speed2lead part 1: Next generation vnx

Magiczny kwadrat Gartnera dla macierzy - 2013

Dzisiaj zrobię "kopię" wpisu sprzed około półtora roku dotyczącą tzw: "magicznego kwadrata" Gartnera., czyli pewnego rodzaju benchmarku w  którym firma ta przedstawia dostawców i produkty z wybranych obszarów oraz pozycjonuje je na osiach xy względem dwóch kryteriów: "ability to execute" i "completness of vision".

W listopadzie 2011 opisałem tą metodologię i wynik jej zastosowania dla obszaru macierzy, a dzisiaj (z racji nowej analizy Gartnera dla tego zakresu) robimy powtórkę dla nowego "kwadrata" z marca 2013.

Nie będę na nowo wymyślał opisu tylko przytoczę to co jest w poprzednim wpisie ( Gartner 2011 ):

Kwadrat ten jest układem współrzędnych, gdzie na osi poziomej mamy "completness of vision" co można nazwać innowacyjnością i potencjałem jaki tkwi w danej firmie, na osi pionowej natomiast "ability to execute" czyli jaką siłę przebicia i pozycję na rynku ma dany dostawca.
Te dwie linie dzielą cały duży "kwadrat" na cztery mniejsze. Obecność w danym "kwadraciku" pozwala (oczywiście w przybliżeniu) zaklasyfikowac daną firmę i ocenić jej produkty.

Te cztery mniejsze "kwadraciki" to:

• Leaders (wysoka "completness of vision" i wysoka "ability to execute") - firmy liderzy, dobra pozycja na rynku, duże możliwości i duży potencjał na rozwój
• Challengers (niska"completness of vision" i wysoka "ability to execute") - firmy o dużych możliwościach marketingowo-sprzedażowych, silnej pozycji ale nieco w stagnacji. Mniej innowacyjne i nowoczesne.
• Visionares(wysoka "completness of vision" i niska "ability to execute") - zwykle małe firmy z małym udziałem na rynku, ale oferującym bardzo nowatorskie rozwiązania.
• Niche players(niska "completness of vision" i niska "ability to execute") - gracze "niszowi" zwykle nie liczący się na danym rynku i z gorszymi rozwiązaniami niż konkurencja

Tyle opisu z poprzedniego wpisu. Jak rozkład liderów, "gwiazd" i reszty graczy na rynku macierzy wygląda pod koniec pierwszego kwartału 2013 i jak sytuacja się zmieniła od 2011 (przynajmniej według Gartnera)?
Porównanie jest następujące:

Źródło: Gartner 2011 i 2013

Jak to wygląda w poszczególnych częściach?
Chciałbym skupić się na najbardziej interesującym kwadracie "liderów":

Leaders:
Gdybyśmy mieli popatrzeć na sam rok 2013 to widzimy zdecydowaną trójkę liderów (EMC,NetApp,Hitachi), który w obszarze wizji rozwoju idą "łeb w łeb" i tylko niewiele różnią się jeżeli chodzi o "skalę" i siłę przebicia (widać jeszcze przewagę EMC jako organizacji "bardziej dojrzałej' na rynku storage  i z lepiej zorganizowanymi działami sprzedaży i marketingu). W porównaniu do 2011 to EMC dogoniło NetAppa jeżeli chodzi o wizję (portfolio) - czyżby zasługa nowych VMAXów? Bardzo duży skok zrobiło Hitachi, które półtorej roku temu pozycjonowane było gdzieś "w początku" części liderów, teraz ścisła czołówka ( doceniono nowe macierze HUS?)

Także w obszarze liderów zostają pozostałe trzy firmy obecne tam w 2011r (HP, IBM, Dell) ale wydaje mi się że Gartner ocenił je słabiej niż rok temu. Trudno się nie zgodzić, dalej jest to czołówka, ale do ścisłego peletonu trochę im brakuje i wydaje mi się że ten dystans się powiększa.

Reszta:
W części "wizjonerów", czyli firm które mogą nas czymś zaskoczyć, do X-IO (nie mylić z XtremIO- to inne firmy) dołączyły dwie nowości nie uwzględnione w zeszłym porównaniu - Coraid i Nimble Storage.
Część określona jako "Challangers" - ja to tłumaczę jako "wyrobnicy" (sprzedajemy sporo, ale nie rozwijamy się) to Fujitsu i Oracle - firmy dla których storage nie jest najważniejszym produktem i raczej nie w tym kierunku idą u nich budżety R&D. Dołączył do nich jeszcze DataDirect Networks poprzez awans z kwadracika "niche players".
"Ogon" czyli część "niche players" to zbieranina różnych mniejszy i większych firm, jest tam gęściej teraz niż w 2011. Ta dolna lewa część kwadratu Gartnera to może i nie prestiżowe miejsce ale graczy na tym rynku pewnie wartościowe jest w ogóle bycie uwzględnionym w tym porównaniu. Lepiej być "niche player"-em niż zostać zignorowanym przez analityków Gartnera.

Tyle jeżeli chodzi o takie skrótowe opisanie kwadracika Gartnera za 2013 dla macierzy i porównanie go do 2011. Dla zainteresowanych poniżej jest link z dość dokładnym opisaniem poszczególnych firm biorących udział w porównaniu.

Do poczytania:
Gartner magic quadrant

Macierze midrange-unified - poradnik kupującego na 2013

Trochę odpuściłem ostatnio pisanie na bloga. Powody rożne i nie ma ich co roztrząsać  postaram się o poprawę ale duże zmiany idą u mnie w życiu zawodowym tak wiec zobaczymy jak to finalnie wyjdzie.

Ostatni wpis był o poradniku dotyczącym backup appliancow od DCIG, od czasu jego pokazania ukazał się kolejny "buyer's guide" tej firmy, tym razem o macierzach klasy midrange unified, czyli obsługujących ruch zarówno blokowy (SAN) jak i plikowy (NAS).

Bazując na strukturze poprzedniego wpisu przyjrzymy się najpierw założeniom do testów  potem funkcjonalnością i parametrom jakie były porównywane przez redaktorów DCIG, następnie samym "uczestnikom" testu i na końcu wynikom.

Zalozenia:

Aby dany produkt został zaklasyfikowany do grupy midrange unified i dopuszczony do testu musiał spełniać następujące wymagania:

• Mieć postać odrębnego urządzenia, które zawiera w sobie cały hardware i software(firmware)
• Prezentować zasoby dyskowe jako pojedynczy system plików w globalnej przestrzeni nazw
• Obsłużyć zarówno NFS jak i CIFS
• Obsłużyć przynajmniej jeden z protokołów SANowych (np: iSCSI,FCP,FCoE)
• Mieć możliwość wystawiania lokalnie zasobów dyskowych (to założenie które wydaje się naturalne dla macierzy miało na celu wyeliminowanie urządzeń typu "cloud gateway" czyli pseudo-macierzy które tak naprawdę jedynie pośrednicza w transporcie danych z/do chmury publicznej)
• Musza być w stanie obsłużyć conajmniej dwa kontrolery (czyli odpadają macierze z pojedyncza jednostka zarządzająca - nie sa one uznawane za klasę midrange)
• Musi być w stanie obsłużyć co najmniej 24 dyski
• Musi być w stanie obsłużyć co najmniej 60TB przestrzeni (surowej)

Kryteria oceniania:

Macierze były porównywane w pięciu obszarach:

• Zarządzanie i replikacja (MANAGEMENT & REPLICATION)
• Warstwa aplikacyjna (APPLICATION LAYER)
• Sprzęt (HARDWARE)
• Integracja z VMware (WMVARE vSPHERE INTEGRATION)
• Wsparcie (SUPPORT)

Zarzadzenie i replikacja:

• Management Software - informacja czy oprogramowanie zarządzające macierzą pozwala na użycie wszystkich jej funkcjonalności, czy pewne opcje są dostępne dopiero jako odrębne licencje
• Asynchronous Replication - czy macierz obsługuje replikacje. Mam tutaj pewna niepewność co do definicji asynchronicznej replikacji w rozumieniu DCIG, ponieważ opis tego parametru de facto wygląda jako ogólny opis replikacji nie replikacji asynchronicznej.
• Snapshots - czy dana macierz obsługuje kopie migawkowe (snapshots) czyli obrazy "z danego punktu w czasie" systemu plików lub wolumenu (LUNa). Wyliczone jest także jakie rodzaje snapshotow obsługuje macierz. Wyróżnione zostały następujące metody:
• Allocate-on-Write (AoW) - przy stworzeniu snapshota, tworzona jest tablica ze wskaźnikami do wszystkich danych. W przypadku gdy dane na wolumenie mają zostać zmienione, modyfikowane bloki są zapisywane w nowym miejscu i tablica wskaźników jest zmieniana tak aby wskazywać na nowe bloki danych. Oryginalne dane pozostają niezmienione i w pierwotnej lokalizacji. Snapshot zajmuje jedynie tyle miejsca, ile zmienione od czasu jego powstanie dane.
• Copy-on-Write (CoW) - podobnie jak w metodzie AoW tworzona jest tablica wskaźników. W momencie jednak kiedy dane oryginalne mają zostać zmienione, zostają one przekopiowane w nowe miejsce, a następnie oryginalna wartość i lokalizacja zostają nadpisane nowymi. 
• Replica - DCIG podaje replikę jako rodzaj snapshotu, choć nie jest to kopia migawkowa, tylko inny twór. Replika jest to kopia danych stworzona z oryginalnego snapshota i umieszczona na innej macierzy tego samego typu. Replika zajmuje tyle samo miejsca co oryginał (jest to jego kopia)
• Split-Mirror - kolejny typ snapshotu, który (moim zdaniem) nie jest do końca "tradycyjnym" snapshotem. Split Mirror powstaje kiedy wolumen działający w konfiguracji mirror (wszystkie dane zapisywane w dwóch kopiach), zostaje "podzielony". Od momentu podzielenia jedna część jest aktywna i może się zmieniać, druga stanowi "snapshot" - i dostępna jest jedynie do odczytu.
• Application Aware Snapshot - czy snapshot wykonywany przez macierz jest "świadomy" aplikacji która korzysta z danych znajdujących się na wolumenie. Jest to bardzo istotne w przypadku np: baz danych gdzie ykonanie kopii migawkowej na poziomie macierzy (gdy macierz "nie wie" jaką aplikację snapshotuje) nie gwarantuje zachowania konsystencji danych
• Thin Provisioning - czy macierz wspiera technologię "thin provisioning", czyli alokowanie na macierzy tylko tej przestrzeni, która jest rzeczywiście wykorzystywana przez hosty
• Automated Storage Reclamation - technologia wspierające "thin provisionig".O ile ten pierwszy dba o to żeby miejsce nie używane nie było alokowane na macierzy, proces Reclamation, zwalnia przestrzeń która była już nie jest używana (np: dane zostały skasowane)
• Zero Reclamation API - wsparcie dla Symantec Zero Reclamation API - technologii również używanej do odzyskiwania już nieużywanej przestrzeni z macierzy. Ta funkcjonalność może być wykorzystane jedynie jeżeli systemy podpięte do macierzy korzystają z Symantec Storage Foundation
• Quotas - czy rozwiązanie wspiera obsługę "limitów" (quota) w ilości plików, wielkości itd.. dla użytkowników
• Thereshold Alerts - kontrola i alarmowanie o przekroczeniu pewnych zdefiniowanych wcześniej progów (zwykle dotyczących utylizacji przestrzeni - np: 90% zapełnienie)
• Deduplication - czy macierz wspiera deduplikację danych
• Sub-volume Tiering (Type/Level) - opis opcji jest trochę enigmatyczny, ale najprawdopodobniej chodzi tutaj o obsługę przez macierz auto-tieringu, czyli automatycznym przenoszeniu danych na dyski o odpowiednich dla nich prędkościach
• Management Interfaces -  wymieniona są możliwości w jakie macierz może być zarządzana  Możliwe są następujące rozwiązania: Aplikacja, CLI, SSH, Web-based GUI
• Unified Management of Similar Devices - czy możliwe jest zarządzanie wieloma urządzeniami tego samego/podobnego typu z poziomu jednego narzędzia (bez potrzeby logowania się na każde osobno)
• SNMP - czy macierz może być monitorowana za pomocą SNMP
• Notification and Logging - wymienione są możliwości wysyłania i odbierania logów z macierzy
• NDMP - czy macierz obsługuje NDMP (protokół do wykonywania backupów urządzeń NAS)
• Cloud Storage Support - czy macierz wspiera (a jeżeli tak to jakie dokładnie rozwiązana) wysyłanie/odbieranie/migrację danych z/do chmury.
• NAS Virtualization - czy macierz wspiera wirtualizację NAS - tutaj rozumianą jako możliwość spartycjonowania na kilka wirtualnych urządzeń NAS.

Application Layer

• Network File System - jakie systemy plików sieciowych wspiera dane urządzenie. Do wyboru : NFS,CIFS,WebDAV
• Concurrent NFS/CIFS Mix - czy urządzenie potrafi obsługiwać jednocześnie NFS i CIFS
• Other Data Transfer Protocols - czy urządzenie wspiera dostęp po FTP lub SFTP
• PSK Authentication over HTTPS - czy rozwiązanie wspiera użycie mechanizmu Pre-Shared Key przy używaniu HTTPS
• Authentication Protocols - jakiego rodzaju mechanizmy autentyfikacji mogą być użyte na macierzy. Wyróżnione zostały:
• Active Directory - logowanie z użyciem hasła i użytkownika z AD
• Host/IP - ograniczenie dostępu do macierzy tylko dla określonych hostów lub adresów IP
• LDAP - użycie systemu LDAP
• NIS/NIS+ - użycie NIS lub NIS+

Hardware

• Controller Interfases - obsługiwane interfejsy pomiędzy napędami dyskowymi a kontrolerami. Możliwości: FC-AL (Fibre Channel Arbitrated Loop), FC-SW (Fibre Channel Switched Fabric), SAS,SATA
• Raw Storage Capacity (Max) - maksymalna "surowa" (przed konfiguracja w RAID) przestrzeń
• RAID Options - jakie rodzaje RAIDów są wspierane
• 7.2k RPM FC/SAS HDD - czy i jakie (jakie pojemności) dysków danego typu są wspierane
• 10k RPM FC/SAS HDD - czy i jakie (jakie pojemności) dysków danego typu są wspierane
• 15k RPM FC/SAS HDD - czy i jakie (jakie pojemności) dysków danego typu są wspierane
• 5,4k RPM SATA HDD - czy i jakie (jakie pojemności) dysków danego typu są wspierane
• 7.2k RPM SATA HDD - czy i jakie (jakie pojemności) dysków danego typu są wspierane
• SSD - czy i jakie (jakie pojemności) dysków danego typu są wspierane
• Concurrent HDD Mix- czy w obrębie jednego węzła (node) można mieszać dyski różnych rodzajów. Niestety nie do końca wyjaśnione jest jak rozumieć pojęcie noda.
• FLASH-Based Caching - czy dyski SSD mogą być używane jako cache (czyli nie do docelowego przechowania danych ale jako bufor przed ich "zrzutem" na dyski mechaniczne). Wyróżnione zostały następujące warianty działania dysków SSD
• Read Caching - SSD jako cache tylko dla odczytów
• Write Caching - SSD jako cache do zapisów
• Write Journaling - podobne rozwiązanie jak powyższe, także do cachowania zapisów
• Block I/O Acceleration - użycie cache tylko dla dostępu blokowego (SAN)
• NAS Acceleration - użycie cache tylko dla dostępu plikowego (NAS)
• Cache (Max) - maksymalna liczba obsługiwanej pamięci RAM
• Controller Config - w jakich konfiguracjach mogą pracować kontrolery (np: active-active, active-passive itd..)
• Scale-Out Config (Max Nodes) - do ilu węzłów skaluje się rozwiązanie
• Cluster Config (Max Nodes) - ile maksymalnie węzłów może wchodzić w stworzyć klaster HA
• 1/10 Gb Ehernet Ports (Max)  - ile portów 1 i 10Gb Ethernetowych może mieć dane urządzenie
• 4/8 Gb Fibre Channel or 8 Gb Fibre Channel - j.w ale dotyczy portów FC
• iSCSI - czy rozwiązanie wspiera protokół iSCSI (dotęp blokowy po sieci LAN)
• Concurrent FC/iSCSI Mix - czy urządzenie może jednocześnie udostępniać zasoby po FC i iSCSI
• Concurrent NAS/SAN Mix - czy urządzenie może jednocześnie udostępniać zasoby plikowe (NAS) i blokowe (SAN)
• Power Supplies (Redundant/Hot Swap) - czy urządzenie posiada redundantne zasilacze i czy można je wymieniać podczas pracy urządzenia
• Fans (Redundant/Hot Swap) - czy urządzenie posiada redundantne wiatraki i czy można je wymieniać podczas pracy urządzenia
• Hot Swap Drives - czy uszkodzone dyski mogą być wymieniane bez wyłączania macierzy
• Global Hot Spares - czy urządzenie ma możliwość wydzielenia grupy dysków na tzw: hot spare (dyski automatycznie zastępujące uszkodzone napędy)
• Managed UPS/Battery Backup - czy urządzenie może automatycznie wyłączyć się lub przejść w tryb oszczędny po informacji z UPS o zaniku zasilania
• RoHS Compliant - czy urządzenie jest zgodne z rekomendacją dotyczącą braku szkodliwych substancji (Restiction of Hazardois Substances Directive)

VMWare vSphere Integration

• VAAI (vStorage API Array Integration) - obsługa VAAI, czyli API, które dostarcza VMware (od wersji vSphere 4.1 )a ktore wykorzystanie pozwala na przesunięcie wykonania pewnych zadań związanych z ruchem i obsługą I/O, z warstwy samego VMware do macierzy.Operacje jakie wspiera VAAI są następujące:
• Full Copy - używane do robienia kopii danych/klonów - dzięki tej funkcji VAAI redukujemy ruch danych do i z hosta podczas tej operacji
• Hardware Assisted Locking - przesunięcie (z ESXa na hardware macierzy) pilnowania i kontroli nad blokadami zakładanymi na dany i LUNy podczas różnych operacji aktualizowania i zmiany danego zasobu.
• Block Zeroing   - pozwala macierzy wyzerować (nadpisać zerami) duże przestrzenie danych
• Dead Space Reclamation - ESX informuje macierz, że zaalokowana przestrzeń nie jest dłużej już wykorzystywana (np: rezydująca na niej VMka została przesunięta na inny datastore lub usunięta) i może zostać odzyskana
• Full File Clone- tworzenie klona zasoby NAS
• Out of Space Conditions - obsługa pewnych progów ostrzegających przed kończącym się miejscem oraz umożliwienie "zatrzymania" danej VMki do czasu aż przestrzeń jej potrzebna zostanie poszerzona
• Reserve Space - tworzenie przestrzeni "zarezerwowanych"
• VASA (vStorage API  for Storage Awarness) - kolejne API dostarczane przez VMware. Wykorzystanie go pozwala ESXowi uzyskać pewne informacje o wystawionych dla niego zasobach dyskowych, które normalnie są niewidoczne. 
• SIOC (Storage I/O Control for VMware) -  i jeszcze jedno API z VMware. Tym razem dbające o to aby żaden zasób z VMware nie zmonopolizował wykorzystania macierzy.
• Load Balancing - czy urządzenie wspiera load balancing ruchu sterowany z poziomu vSphere
• Snapshot Integration - czy urządzenie integruje się ze snapshotami wykonywanymi przez vSphere

Support

• Hardware Warranty -  ile gwarancji producent daje dla swojego urządzenia
• Contract Support Avaliability - w jakich godzinach/dniach dostępne jest wsparcie (np: bussines hours, 24x7 etc...)
• Contract Support Methods - sposób kontaktu z wsparciem (np: email/telefon/czat)
• Non-Contract Support Availability - w jakch godzinach dostępne jest wsparcie dla użytkowników którzy nie mają podpisanego kontraktu serwisowego
• Non-Contract Support Methods - jakie są sposoby kontaktu ze wsparcie dla użytkowników którzy nie mają podpisanego kontraktu serwisowego

Przetestowane modele:

W teście porównawczym wzięły udział następujące firmy:

DELL
http://www.dell.com/

Ze "stajni" Dell-a oceniane były dwie macierze z serii EquaLogic (FS7500 i FS 7600) - nie posiadające interfejsów FC (obsługa dostępu blokowego poprzez iSCSI), a także Compellent Storage Center FS8600 NAS (typowa macierz unified) i model NX3600

EMC
http://www.emc.com

Największy dostawca i producent w obszarze storage miał swoich reprezentantów z dwóch "rodzin". Pierwsza z nich ma korzenie NASowe (i to te bardziej z obszaru enterprise) - mowa o macierzy Isilon (startują przdstawiciele serii NL,S i X), druga to VNX czyli macierz midrange będąca połączeniem Clariiona (SAN) i Celery (NAS)

HDS
http://www.hds.com/

Hitachi startuje z trójką swoich HUSów (Hitachi Unifed Storage) - HUS 110/130/150

IBM
http://www-03.ibm.com/systems/storage/

IBM ma tylko jednego przedstawiciela: Storwise V7000 Unifed, pozostałe produkty z obszaru storage od tego producenta obsługują tylko jeden z typów ruchu blokowy( XIV, seria DS) lub plikowy ( N-series) tak więc nie zakwaliwikowały się do tego "buyers guide"-a

IceWEB

http://www.iceweb.com/

Firma o której produktach nie wiem zbyt dużo. Szybki rzut oka na stronę i na portfolio pokazuje "standardowe" macierze klasy midrange. W porównaniu DCIGa udział wzięły trzy modele: 3000, 6500 oraz 7000

NetApp
http://www.netapp.com

Kolejny duży gracz na rynku storage, regularnie "podgryzający" obecnego lidera czyli EMC. Nie wiedzieć czemu w porównaniu DCIGa uczestniczyła tylko seria 3200 (modele FAS3210/3220/3240/3250/3270), topowe macierze serii 6200 nie zostały uwzględnione.

Nexsan
http://www.nexsan.com/

Jeszcze jedna firma działające w "branży". Jej produkty mają "wyposażenie" i funkcjonalności standardowe dla rozwiązań innych producentów (podwójne kontrolery, replikacja lokalna i zdalna, auto-tiering itd...). W kompendium mamy ocenione modele NST5100/5300/5500

Starboard
http://www.starboardstorage.com/

Druga z mniej mi znanych firm występujących w tym porównaniu. Ocenione zostały dwa jej produkty( AC45 Storage System i AC72 Storage System) i nie wypadły jakoś porywająco.

Wyniki:

Czołówka (pierwsze 4 miejsca) zajmują macierze NetApp z modelem FAS3270 na czele. Ogólne rzecz biorąc, cała konkurencja została znokautowana.
Za serią NetAppa uplasowały się modele EMC VNX (miejsca 5,6 i 8) oraz HDS (7,9,10).
Z tyłu poza pierwszą dziesiątką mamy IBMa, Dell Compellent oraz różne modele Nexsana i IceWeba.
Końcówka czyli druga dziesiątka to pozostałe DELLe, Isilony oraz VNXe z EMC a także Starboard.

Trochę zaskakująco jeżeli chodzi o zwycięzcę. NetApp zawsze wydawał mi się bardziej "eleganckim" rozwiązanie niż np: VNX gdzie de facto dwa osobne rozwiązania (z czego jedno działające na Windowsie, drugie na Linux-ie) są "upychane" w jednym racku i sprzedawane jako macierz unified, ale jak widzę porównanie także samych możliwości a nie samej architektury wychodzi na plus dla NetApp-a.
Brawo.

Podsumowanie:

Jak zwykle DCIG nie zawiódł i przygotował świetny materiał dla osób przymierzających się do zakupu macierzy midrange lub zainteresowanych tym tematem.
Natomiast już wyszedł kolejny "buyers guide" tym razem o macierzach AFA (All flash arrays) co jest tematem bardzo ostatnio gorącym. Już wiem o czym będzie kolejny wpis,mam nadzieję tylko że uda mi się go przygotować nieco szybciej niż ten ;)

Backup Appliances - mega poradnik dla kupujących

Bardzo dobrym źródłem informacji o rynku pamięci masowych i backupu jest portal DCIG (http://www.dcig.com/). Znajdują się tam artykuły, wywiady oraz nowości z tego obszaru, ale najlepszym materiałem jaki tam można znaleźć są publikowane co kilka miesięcy tzw: "buyers guides". Są to darmowe (dostępne po rejestracji), bardzo obszerne (od kilkudziesięciu do kilkuset stron) opracowania i porównanie produktów z danej kategorii.

Około miesiąca temu pojawił się kolejny "poradnik" tym razem dotyczący urządzeń dedykowanych do backupu.
Można go znaleźć pod tym linkiem:
http://www.dcig.com/buyersguides/


Założenia:

Aby zostać zakwalifikowanym do porównania jako "backup appliance" urządzenie musiało spełniać następujące kryteria:

• Musiało być dostępne w sprzedaży jako fizyczne urządzenie ze zintegrowanym oprogramowaniem do wykonywania backup
• Musiało być w stanie przechowywać dane na storage podłączonym w modelu DAS,NAS lub SAN
• Musiało być dostępne w sprzedaży 1 lipca 2012

Urządzenia były oceniane w pięciu głównych kategoriach (Deduplication,Virtualization,Cloud,Hardware,Software) a każda z nich była punktowana w kilku elementach:

Deduplication:
Wszyskie opcje i funkcjonalności związane z deduplikacją danych.

• Deduplication (Czy jest?)
• License Included (Czy jej uruchomienie wymaga dotatkowej licencji)
• Dedupe Options (Na jakim poziomie (blok,plik) jest robiona)
• Dedupe Mehods (Jaka metoda (inline,post-process) deduplikacji jest używana)
• Dedupe Implementation Types (Jak deduplikacja została zaimplementowana)

Virtualization:
W jaki sposób applianc-e wspiera i integruje się ze środowiskami zwirtualizowanymi (głównie VMware)

• Natively Hosts Virtual OS (Czy OS urządzenia wspiera środowiska wirtualne)
• Virtual OS(es) (Jeżeli urządzenie może działać w środowisku zwirtualizowanym, jakie hypervisory wspiera - HyperV,VMware,Citrix)
• Backup SW Runes on VM (Czy można skonfigurować oprogramowanie urządzenia tak żeby działało na wirtualnej maszynie)
• Automatic VM Creation (Czy urządzenie jest w stanie tworzyć własne wirtualne maszyny)
• Recover and Host App on VM (Czy można odtworzyć aplikację na wirtualnej maszynie)
• VADP (Czy urządzenie wspiera vStorage API for Data Protection)
• VMware vCenter Server Integration (Czy urządzeniem można zarządzać z poziomu vCenter)
• Monitors Performance from vCenter (Czy można monitorować wydajność urządzenia i backupów z poziomu vCenter)
• Data Protection for Appliance (Czy urządzenie może zeskładować samo siebie)

Cloud:
A w jaki sposób wspiera składowanie danych do chmury

• 3rd Party Public Cloud Storage Providers (Czy urządzenie może składować do "chmury publicznej" zwenętrznego dostawcy np:Amazon)
• WAN Acceleration (Czy i jaka akceleracja przesyłania danych do chmury przez sieć WAN jest wspierana)
• Own Cloud Backup Service (Czy dostawca urządzenia ma własną "chmurę" do wykorzystania przez appliance)
• Encryption Methods (Jakie sposoby szyfrowania danych wspiera urządzenie)
• Encryption (Max) - (Jezeli wspierane - jaki jest najwyższy poziom szyfrowania udostępniany)
• Replication (Czy urządzenie wspiera replikację danych do chmury)

Hardware:
Kilka kryteriów związanych z samym sprzętem i jego możliwościami

• Back End Storage Connection (W jaki sposób do urządzenia można podłączyć storage/macierz)
• Intel Platform Management Interface (IPMI) (Czy urządzenie wspiera standard IPMI)
• Storage Networking Interfaces (Jakiego rodzaju interfejsy sieciowe np: 1/10Gb są wspierane przez urządzenie)
• Storage Networking Interfaces (Max) (Ile maksymalnie takich interfejsów może być)
• Storage Network Protocols (Jakie protokoły wymiany danych są wspierane)
• Concurrent FC/Ethernet Mix (Czy jednocześnie mogą być obsługiwane składowania po sieci Ethernet i SAN)
• Network Types Used to Backup VM (Jakie protokoły możemy wykorzystać do składowania maszyn wirtualnych)
• Dual Controllers (Czy urządzenie ma dwa kontrolery)
• Scale Out (Czy urządzenia można ze sobą łączyć, tak aby mogły pracować jako jedno o zwielokrotnionej wydajności)
• Raw Storage (Max) (Maksymalna ilość przestrzeni (surowej) jaką obsługuje dane urządzenie)
• Cache (Max) (Maksymalna ilość pamięci cache)
• RAID Levels (Jakie rodzaje RAIDów wspiera urządzenie)
• HDDs (Max) (Ile dysków HDD - wewnętrznych wspiera dane urządzenie)
• SSD Capactity (Max) (Analogicznie jak wyżej ale chodzi o maksymalną pojemność dysków SSD)
• Concurrent HDD/SSD Mix (Czy urządzenie wspiera jednoczesne użycie wewnętrznych dysków HDD i SSD)
• Tape Library (Czy wspierany jest backup/restore bezpośrednio z biblioteki taśmowej)
• Internal Tape Drive ( Czy urządzenie może mieć wewnętrzny napęd taśmowy)
• Removable Disk Storage (Czy urządzenie wspiera obsługę wymiennych pamięci dyskowych - takich jak np dyski RDX lub USB)
• Redundant Components (Jakie komponenty są redundantne i jeżeli są to czy są hot-swap)

Software:
Podobnie jak dla hardware, oprogramowanie badanych urządzeń także było "punktowane" w kilkunastu kategoriach.

• Management Interfaces (Lista sposobów zarządzania urządzeniem np: GUI, CLI, Web GUI itd...)
• Managament Methods (Jakie z trzech metod zarządzania: SMTP Notification, SNMP Logging and Notification, Syslog wspiera urządzenie)
• Performance Monitoring (Czy urządzenie pozwala monitorować wydajność składowań)
• PXE Preboot (Czy wspierany jest PXE  - Preboot eXectution Environment)
• Attack Types Protected (Przed jakiego rodzaju zagrożeniami urządzenie jest chronione)
• # Concurrent Backup Streams (Max) (Ile jednocześnie strumieni backupu może iść)
• Limit Number of Backup Streams (
• Operating Systems (Jakie systemy operacyjne wspiera urządzanie - czyt: z zasobów działających w jakich OSach urządzenie może robić kopie zapasowe)
• Internal Storage Capacity Alerting (Czy wspierana jest obsługa alarmów przy zblizaniu się do granicy pojemności)
• Backup Trending (Czy urządzenie potrafi pokazać trendy w ilości składowanych danych per klient/VM)
• Backup Scheduling (Czy można harmonogramować składowania)
• Server Prioritization (Czy urządzenie wspiera priorytetyzację wykonywania backupów np: pierwszeństwo dla systemu, który najdłużej jest bez kopii)
• File Selection and Exclusion (Czy można dodawać/wykluczać z backupu zasoby na poziomie pojedyńczego pliku)
• Concurrent Backups/Restores (Czy można jednocześnie wykonywać składowania i odtworzenia)
• Physical Recovery Type (Jakie są opcje odtwarzania maszyny fizycznej)
• Bare Metal Restore (Czy wspierane jest odtworzenie "bare metal")
• Replication to other location w/ like HW (Czy wspierana jest replikacja danych między dwoma identycznymi urządzeniami - jeżeli tak to jaki jest jej rodzaj)
• Replication Fan-in/Fan-out Options (Jeżeli replikacja jest wspierana to jakie są możliwości konfiguracji jej ilości źródeł i celów - np: 1:1 ; 1:N ; N:1 ; N:N)
• Compression (While Replicating) (Czy używana jest kompresja podczas replikacji) 
• Bandwidth Throttling (Replication) (Czy można ustawić limit na ilość danych replikowanych jednocześnie przez urządzenie)
• Concurrent Backup and Replication (Czy urządzenie potrafi jednocześnie wykonywać backup i replikować dane)
• Replication from Copy in 2nd Location (Czy urządzenie potrafi wykonać odtworzenie z kopii danych wysłanych do zdalnej lokacji)
• Backup Types (Jaki rodzaj backupów jest wspierany: pełne,inkrementalne,przyrostowe)
• Restore Types (Jaki rodzaj odtworzeń jest wspierany. Do wyboru: V2V (virtual to virtual), V2P (Virtual to physical), P2V (Physical to virtual), P2P (Physical to Physical) )
• Databases (Czy urządzenie umożliwia składowanie baz danych w online. Jeżeli tak to których)
• Applications (Czy urządzenie wspiera wykonywanie składowań aplikacji. Jeżeli tak to których  - np: Exchange,SharePoint)
• 3rd Party APIs (Czy dostawca udostępnił API dla swojego urządzenia)

---

Przetestowane modele:

Sprawdzona została cała masa rozwiązań od najróżniejszych dostawców.
Poniżej wymieniłem wszystkich uczestników porównania.

Arkeia:
http://www.arkeia.com/

Firma dostarczająca urządzeń dla małych i średnich firm oraz zdalnych oddziałów (Remote Office).
Jej appliance są proste w obsłudze i przystosowane do obsługi przez pracowników którzy nie są specjalistami w dziedzinie backupow.

DCIG sprawdził wszystkie cztery modele oferowane przez Arkeia:

R120 Backup Appliance

R220 Backup Appliance

R320 Backup Appliance

R620 Backup Appliance Porównanie techniczne: źródło:  http://www.arkeia.com/products/arkeia-network-backup/backup-server/physical-appliance Dell: www.dell.com http://www.sonicwall.com/ Ze "stajni" DELLa do kompedium załapały się dwa rodzaje produktów: Po pierwsze PowerVault DL2200 który jest przedstawicielem urządzeń typu Disk-to-Disk-to-Tape, które pozwala na wykonywanie kopii zapasowych na dyskach ( i ewentualnie później przenoszenie jej na taśmę). Druga rodzina produktów to grupa urządzeń firmy SonicWALL, która została przejęta przez Della w marcu tego roku.

PowerVault Backup to Disk DL2200

SonicWALL CDP 210

SonicWALL CDP 220

SonicWALL CDP 5040B

SonicWALL CDP 6080B Dokładne dane techniczne SonicWALL-i jest dostępne pod tym linkiem: http://www.sonicwall.com/us/en/products/CDP_Appliances.html#tab=compare Zgrubne porównanie zastosowania poszczególnych modeli: źródło:  http://www.sonicwall.com/us/en/products/CDP_Appliances.html#tab=overview EMC: www.emc.com Tej firmy nie trzeba przestawiać żadnej osobie działającej w branży storage&backup. Jeżeli chodzi o obszar backupów to EMC ma kilka produktów: NetWorker - aplikacja do backupu, DataDomain - sprzętowy deduplikator i VTL oraz Avamar - aplikacja do backupu i software deduplikator. Ten ostatni występuje także jako tzw: Data Store, czyli pod postacią appliance. DCIG uwzględnił 4 modele Avamar Data Store:

Avamar Data Store 1.3TB

Avamar Data Store 2.6TB

Avamar Data Store 3.9TB

Avamar Data Store 7.8TB Tak naprawdę to te 4 wersje różnią się wyłącznie wielkością przestrzeni dyskowej. Data Store ma budowę modułową - docelowe urządzenie może składać się 16 takich składowych węzłów. Więcej danych: http://www.emc.com/collateral/software/data-sheet/h3454-avamar-data-stores.pdf EVault: http://www.evault.com/uk/ EVault to firma, której właścicielem jest Segate, a skupia się na zagadnieniach związanych z backupem i archiwizacją. Następujące produkty zostały uwzględnione w kompedium backup appliance-ów:

Express Recovery Appliance (ERA)

Plug-and-Protect Appliance PNP1200XE

Plug-and-Protect Appliance PNP1200XV

Plug-and-Protect Appliance PNP300

Plug-and-Protect Appliance PNP600

Plug-and-Protect Appliance PNP600XE ERA to urządzenie które oprócz backupu oferuje także replikację do zewnętrznej chmury publicznej. "Plug and Protect" to grupa produktów których założeniem jest szybka i bezproblemowa konfiguracja. Porównanie technicznych parametrów poniżej: źródło:  http://www.evault.com/export/sites/www/uk/assets/pdf/spec-sheets/evault-plug-n-protect_A4_ss_uk_w.pdf Eversync: http://www.eversyncsolutions.com/ Kolejna firma działająca w obszarze backupu dla małych i średnich firm. Posiada jedną rodzinę produktów różniących się wielkością i wydajnością. DCIG sprawdził je wszystkie:

Eversync 1000

Eversync 1500

Eversync 2000

Eversync 2500

Eversync 4500

Everysync 9500 Dane techniczne i funkcjonalności zapewniane przez urządzenia: źródło:  http://www.eversyncsolutions.com/pdf/product-spec-sheet.pdf źródło:  http://www.eversyncsolutions.com/pdf/product-spec-sheet.pdf Lortu: http://www.lortu.com/ Slogan firmy jest prosty:  "Backup appliances with deduplication". Firma w portfolio ma trzy produkty:

LDA-1

LDA-2

LDA-Mini Jeżeli chodzi o zgrubny rzut oka na poszczególne modele: źródło:  http://www.lortu.com/ Quorum: http://www.quorumlabs.com/ Firma oprócz backupu zajmuje się także DR-em oraz rozwiązaniami opartymi na chmurze hybrydowej. Produkty sprawdzone przez DCIG to także bardziej urządzania do Disaster Recovery niż zwykłego backupu. W porównaniu uwzględniono następujące urządzania:

onQ-T10-1 Tower

onQ-T140-5

onQ-T260-13

onQ-T280-13

onQ-T288-20 Parametry poszczególnych produktów: źródło:  http://www.quorumlabs.com/onq-appliance RackTop: http://www.racktopsystems.com/ Kolejna firma w obszarze backup. Ta z bardzo rozbudowanym portfolio produktów z których DCIG wybrał 3 serie: EBR-L : Enterprise Backup & Recovery -Local (trzymanie lokalnie kopii danych) EBR-SC : Enterprise Backup & Recovery - Secure Cloud (kopia danych również w chmurze) EBR-FE : Enterprise Backup & Recovery - appliance oparty na ZFSie. Modele w porównaniu:

EBR-FE

EBR-L 1000

EBR-L 1800

EBR-L 2800

EBR-L 500

EBR-SC 100

EBR-SC 1000

EBR-SC 1800

EBR-SC 250

EBR-SC 2800

EBR-SC 500 DCIG pominął serię EBR-Ti (Titanium) o zwiększonej odporności mechnicznej. Simpaticorp: http://www.simpaticorp.com/index.php Rozwiązania Simpaticorp to hybrydowy storage mogący służyć zarówno jako primary jak i backup. Firma dostarcza trzy modele:

DR4

DR4 Enterprise

DRXpress O następujących  parametrach: źródło:  https://secure.simpaticorp.com/dr4.php STORServer: http://www.storserver.com/ W tej firmie mamy trzy serie backup appliance-ów do różnych zastosowań: Seria BA (Backup Appliance) Seria EBA (Enterprise Backup Appliance) Seria IR (Instant Restore) - do obsługi placówek regionalnych lub zdalnych Modeli jest wiele (szczególnie w serii EBA) i nie wszyskie zostały sprawdzone przez DCIG. W kompendium porównano następujące urządzenia:

BA851

EBA 1100

EBA 2100

EBA 3100

EBA 800

IR Series of Backup Appliances Więcej informacji i specyfikacje techniczne są dostępne na stronie producenta w dedykowanych pdf-ach: Seria EBA Seria BA Seria IR Symantec: http://www.symantec.com/index.jsp Tej firmy przedstawiać nie trzeba. Jeżeli chodzi o backup appliance to przetestowane zostały dwa modele, jeden oparty na oprogramowaniu Backup Exec, drugi na NetBackup-ie.

Backup Exec 3600 Appliance

NetBackup 5220 Backup Appliance Unitrends: http://www.unitrends.com/ Aż 10 produktów przetestowanych, niezła gromadka. Różnią się pojemnościami, możliwościami oraz wydajnością, w sumie każdy z tych modeli można przypisać do jednej z trzech linii: Small Business, Medium Business, Enterprise Level Uwzględnione urządzenia:

Recovery-172

Recovery-212

Recovery-312

Recovery-612

Recovery-712

Recovery-713

Recovery-813

Recovery-822

Recovery-823

Recovery-833 Zenith: http://www.zenithinfotech.com/ Firma bardziej kojarzona z tematem chmury niż backupu ma jednak w swojej ofercie jednego applianca:

Zenith Infotech BDR-G12

Wyniki:

DCIG prezentuje wyniki pod postacią listy produktów posortowanej pod względem ilości punktów (które otrzymywało się w kategoriach opisanych powyżej w tym wpisie). Dodatkowo urządzenia dostawały odpwiednią "rangę" : ENTERPRISE, Recommended, Excellent,Good, Basic.

Czołowe miejsca okupywały produkty jednej firmy: STORServer
Model EBA3100 jako jedyny otrzymał rangę ENTERPRISE, następnie na miejscu drugim znalazł się appliance Symanteca, kolejne trzy pozycje to pozostałe urządzenia STORServer z serii EBA. Na tym kończyła się ranga Recommended, oczko niżej w klasie Excellent mamy kolejnego Symanteca a następnie modele firm Unitrends, RackTop i EVault.


Podsumowanie:

Materiały dostarczane przez DCIG są naprawdę wysokiej klasy i bardzo kompleksowo podchodzą do badanego tematu. Osoby/firmy zainteresowane danym produktem na pewno bardzo skorzystają na takich "kompendiach". Z tego co można wyczytać na stronie DCIG szykuje właśnie "Buyer's Guide" dla macierzy "All flash" - będzie ciekawie :D

Clariion - zarządzanie SP,Modułami I/O i Portami

Kolejny wpis z serii przygotowujących do egzaminu na Clariion specjalistę. Poprzednio opisywałem zarządzanie dyskami, teraz skupimy się na pozostałych komponentach.


Zarządzanie Service Procesorem:

Jeżeli przejdziemy do menu System-->Hardware na danej macierzy po lewej stronie ekranu będziemy widzieli panel z grupą opcji związanych z zarządzaniem SP A i SP B:

Mamy tutaj kilka opcji związanych z zarządzaniem Service Procesorami. Z tego poziomu możemy przeładować kontroler, zebrać pliki Diagnostyczne (tzw: SPCollects), a także przeprowadzić kongfigurację właściwości sieciowych danego SP i zrobić bardzo podstawowy troubleshooting problemów związanych z siecią, za pomocą narzędzi ping i traceroute.

Po wybraniu opcji Properties otworzy się okno zawierajace osiem zakładek:

W zakłace General mamy podstawowe informacje o stanie kontrolera, firmware, nr seryjnym itd...
Pozostałe także zawierają pewne ogólne dane i statystyki - nic co wymagało by większego tłumaczenia. Jedynym miejscem gdzie warto zajrzeć jest zakładka Network

Możemy w tym okienku ustawić kilka spraw związanych z siecią:

• Management Port Settings - opcje związane z działaniem portu zarządzania SP
• Requested settings - z jaką prędkością i w jakim trybie chcemy żeby pracował (domyślnie: Auto)
• Link Status - a w jakim naprawdę pracuje
• SNMP Settings - ustawienia SNMP
• Enable/Disable processing of SNMP MIB read requests - włączenie wyłączenie obsługi SNMP dla tego kontrolera
• SNMP Community - tutaj można ustawić tzw: " SNMP Community String" czyli pewien rodzaj klucza, którym autentyfikować się muszą urządzenia, wymieniające się danymi poprzez SNMP.
• Virtual Port Properties - IP adres oraz tzw: VLAN ID naszego kontrolera. 

Po wybraniu przycisku "Properties" możemy przejść do kolejnego okienka z ustawieniami dotyczącymi sieci:

Tutaj dokonujemy wyboru podstawowych ustawień sieci: IP,Maska,Brama, dodatkowo możemy skonfigurować konroler do pracy w sieci IPv6. Te wielkości które tutaj ustawimy będą adresem sieciowym naszego SP (a tak bardziej szczegółowo portu sieciowego, do którego się będziemy podłączali, gdy trzeba będzie wykonać jakieś akcje na macierzy).
Clariion (od FLARE29) wspiera także wykorzystanie VLANów i tzw: VLAN Tagging.
Czym są VLANy nie będę tutaj opisywał, gdyż jest to jest dość podstawowe pojęcie z dziedziny sieci komputerowych - w razie potrzeby google bez problemu "pomoże" się dokształcić.
W każdym razie porty ethernetowe Clariiona (bądź te używane do zarządzania, jak właśnie opisywany, a takżę połączenia 1GbE i 10GbE do komunikacji iSCSI) mogą być wykorzystywane w sieci VLANowej. Fizyczne Porty iSCSI mogą także być podzielone na kilka portów wirtualnych, co pozwala na dobrą segregację ruchu do nich przychodzącego. Port zarządzający na SP nie może być w ten sposób podzielony, zresztą i tak nie było by powodu aby to robić.

Zarządzanie modułami I/O i portami:

Moduły I/O w najnowszych Clariionach noszą nazwe UltraFlex I/O.
Tak jak i wszystkie pozostałe komponenty sprzętowe Clariiona można je obejrzeć w sekcji System-->Hardware, gdzie w lewej części ekranu pokazane jest "drzewko", z pokazanymi zależnościami między poszczególnymi częściami macierzy. Środkowa część ekranu to schematycznie pokazana macierz, razem z zaznaczoną wybraną częścią. Ponieważ opisujemy moduły IO i wchodzące w ich skład porty tak więc na poniższym zrzucie ekranowym mamy zaznaczony właśnie ten komponent:

Aby dostać się do właściwości danego komponentu należy go zaznaczyć po czym wybrać przycisk "Properties".

Właściwości Front-End portu:

W zależności czy wybrany port jest portem FC czy iSCSI inne będą jego właściwości.

Port FC:

Podstawowe dane to WWN portu, Szybkość jego pracy (obecna, wybrana, maksymalna).
Oraz garść informacji o inicjatorach znanych temu portowi (czyli takich które się z nim już komunikowały).

Port iSCSI:

Jeżeli chodzi o informacje i opcje przedstawione na tym okienku, to mamy tutja możliwość definiowania adresu IQN dla portu iSCSI oraz jego aliasu. Możemy także sprawdzić MAC adres oraz ustawioną i obecną prędkość z jaką pracuje port. Opcja MTU(bytes) określa maksymalny rozmiar ramki iSCSI, jaka zostaje wysłana - jeżeli nasza sieć obsługuje tzw: jumbo frames to warto z tego skorzystać i ustawić MTU na większe niż 1500.
Dolna część okienka to wypis wszystkich wirtualnych portów zdefiniowanych dla tego fizycznego portu iSCSI. Clariion od FLARE29 (jak wspomniałem opisując właściwości sieciowe kontrolera) wspiera VLANy i VLAN tagging, można więc jeden port fizyczny zaprezentować jako kilka portów wirtualnych (każy w innym VLANie). Dodawanie i konfigurowanie tych portów odbywa się w okienkach które otwierają się po wciśnięciu przycisków Add i Properties. Nie różnią się one niczym od analogicznego okienka dotyczącego ustwień sieciowych kontrolera - podobnie wybieramy IP,maskę,bramę oraz ustawiamy VLAN ID.

Clariion umożliwia także wyświetlenie wszystkich portów i ich podstawowych konfiguracji poza "drzewkiem" sprzętu. Opcja Manage Data Ports jest dostępna po kliknięciu prawym przyciskiem myszy na daną macierz na liście (w okienku Dashboard-u) i wybranie opcji Port Management. Otrzymamy listę wszystkich portów na macierzy, razem z ich opisem, prędkością działania oraz adresami IP lub IQN

---

To tyle na temat zarządzania kontrolerem i portami.
W kolejnych wpisach zostajemy w temacie zarządzania poszczególnymi urządzaniami/bytami zdefiniowanymi na macierzy lub w jej "otoczeniu". Zaczniemy od tego w jaki sposób macierz widzi i zarządza korzystającymi z niej hostami.

Clariion - zarządzanie hardware (dyski)

Po naprawdę długiej przerwie wracam do tematu przygotowania do egzaminu na Clariion specjalistę. Szczerze powiedziawszy mam dość mieszane uczucia co do kontynuowania tego wątku, po pierwsze Clariiony to już zamknięta linia (choć ich następca VNX jest całkiem do nich podobny i podobnie się nim zarządza - przynajmniej jeżeli chodzi o storage blokowy), po drugie ostatnio całkowicie nie mam czasu, żeby porządnie skupić się na przygotowaniach.
Dość narzekania pora wziąć się do nauki, a co dalej będzie z tą serią wpisów to się zobaczy:

Zarządzanie dyskami w Clariionie:

Jednym z najważniejszych elementów w macierzy dyskowej jest oczywiście dysk. W zależności od wielkości danego urządzenia może ich być od kilkunastu do około tysiąca (i więcej).
W Clariionach informacje o tym komponencie można znaleźć w menu Storage-->Disks.  Wybór tej opcji otwiera okno gdzie mamy wylistowane wszystkie dyski jakie znajdują się w danej macierzy:
Dla każdego dysku wyświetlone jest kilka podstawowych informacji:

• Name (nazwa) ---> dany dysk jest identyfikowany za pomocą trzech liczb oznaczających po kolei: Pętlę (bus) na której znajduje się napęd, Półkę (enclosure) gdzie jest umieszczony i jego pozycję (Disk) na tej półce. 
• State (stan) ---> obecny  stan dysku
• Raw Capacity (Pojemność surowa) - ilość przestrzeni dostepna do wystawiania 
• User Capacity (Pojemność zużyta) - ilość przestrzeni wystawiona do LUNów
• LUN ID - nr LUNów które mają przestrzeń wystawioną z danego dysku
• LUN Type - Typ RAIDu w jakim jest dany dysk
• Hot Spare Replacing - Status dysku Hot Spare

Po wybraniu opcji "Properties" możemy zobaczyć szczegółowe informacje o wybranym napędzie. Dostępne są następujące dane:

Zakładka "General":

Tutaj mamy dużo więcej informacji o wybranym napędzie. Między innymi producenta, model, numer seryjny, wesja firmare itd...

Zakładka Errors:

Ilość błędów na dysku, z podziałem na te przy odczycie/zapisie oraz "miękkie" (soft) i "twarde" (hard).
Soft zwykle znaczy, że nie ma żadnego problemu z samym dyskiem, a jedynie coś się nie udało przy próbie zapisu lub odczytu. Błędy twarde zazwyczaj sygnalizują uszkodzenia samego dysku (np: bad sectory).

Zakładka Statisctics:

Pewne bardzo podstawowe dane wydajnościowe dotyczące pracy dysku. Ilość IOPSów oraz przepustowość, a także utylizacja dysku. Danych raczej mało i dostępny jest tylko "zrzut" stanu obecnego bez możliwości sprawdzenia histroii co raczej ograniczna efektywne wykorzystanie tych informacji.

Zakładka Power Settings:

Na tej zakładce mamy informację, czy dany dysk wspiera zarządzanie oszczędzaniem energii oraz czy jest ono włączone. Zarządzanie polega na zatrzymaniu ruchu obrotowego dysku, kiedy nie jest on używany, dzięki czemu nie zużywa prądu. Minusem jest to, że po odwołaniu się do danych na nim znajdujących najpierw musi wykonać "rozruch" i rozkręcić się do swojej prędkości pracy.

Oszczędzanie energii (Power Saving) dla dysków:
Opcję zarządzania energią dla dysków ustawia się na poziomie RAID grupy. Wszystkie napędy w danej grupie muszą wspierać tą funkcjonalność, aby można ją było uruchomić. Jeżeli jest włączona, mechanizm zatrzyma dyski jeżeli przez czas 30 minut nie będzie do żadnego z nich skierowane żądanie I/O. Po zatrzymaniu dyski potrzebują ok 15sekund na ponowne uruchomienie.
Dodatkowymi warunkami (oprócz pół godzinnej nieaktywności) aby można było uruchomić tryb oszczędzania enterii jest aby, na żadnym LUNie z RAID grupy, nie była uruchomiona replikacja oraz żeby grupa nie zawierała metaLUNów.


Zarządzanie dyskami Hot Spare:
Dyski Hot Spare są to napędy skonfigurowane nie do przechowywania danych ale do zastępowania dysków uszkodzonych. Jeżeli w macierzy jeden z dysków ulegnie uszkodzeniu, to automatycznie na jego miejsce wskakuje rezerwowy "hot spare.
Zgodnie z "dobrymi praktykami" EMC w Clariionach na każde 30 dysków powinien być jeden "hot spare" przy czym rolę tą może pełnić każdy napęd, wyjątkiem są dyski EFD(SSD) które mogą być hot spare tylko dla innego dysku EFD. Pozostałe "dobre praktyki" przy konfigurowaniu dysków HS, to rozmieszczanie ich na tych samych pętlach (Bus) co dyski, które będą one chroniły, a także stworzenie co najmniej jednego HS dla każdego typu (rodzaj, prędkość, pojemność) dysku jaki mamy w macierzy.

Dyski HS w Clariionach są globalne, tzn: nie da się ich przypisać do takiego napędu grupy RAID, LUNa czy pojedynczego dysku która będą chroniły. Każdy HS chroni całą macierz i wszystkie napędy (oczywiście jeżeli jest w stanie - czyli ma odpowiednią wielkość i nie jest dyskiem SSD).

Sytuacje w których dysk HS zastępuje zwykły można podzielić na trzy kategorie:

• Uszkodzenie dysku
• Zainicjowanie proaktywnej wymiany automatycznie przez macierz (FLARE)
• Zainicjowanie proaktywnej wymiany manualnie przez administratora (poprzez GUI lub naviseccli)

Pierwsza sytuacja tłumaczy się sama przez się. W drugiej dysk który zostaje zastąpiony HSem działa sprawnie, jednak na podstawie pewnych przesłanek - przekroczenia pewnych progów alarmowych - macierz uznaje go za napęd zagrożony i przeprowadza proaktywną wymianę. Trzeci wariant to oczywiście decyzja administratora. 

Między uszkodzeniem a proaktywnymi wymianami jest jedna podstawowa różnica. Po awarii dane na dysku są niedostępne, dlatego aby HS mógł go zastąpić musi nastąpić proces odbudowy (rebuild) - zachodzi to automatycznie i wykorzystuje nadmiarowość zapewnianą przez struktury RAID. W przypadku najpopularniejszych RAID5 i 6 odbudowa to rekalkulacja danych wykorzystując kody parzystości. Jest to proces obciążający macierz i dość czasochłonny (szczególnie w przypadku dużych dysków SATA).
Prędkość odbudowy zależy od następujących czynników:

• Wielkość dysku
• Rodzaj dysku (SATA,SAS,FC, itd...)
• Ilości przestrzeni zajętej (przypisanej do LUNów)
• Priorytetu odbudowy (od ASAP do Low)
• Obciążenia macierzy (ilości IOPSów)
• Typu RAID w którym jest uszkodzony dysk
• Wielkości grupy RAIDowej (dotyczy R5 i R6)
• Rozłożenia dysków na pętlach FC w macierzy

W odróżnieniu do uszkodzenia, proaktywna wymiana nie wymaga odbudowy, a jedynie przekopiowania zawartości (dysk zastępowany przez "Hot spare" ciągle działa). Generuje to zdecydowanie mniejsze obciążenie macierzy.

Aby zainicjować zastąpienie dysku przez Hot Sprare należy kliknąć w dany dysk na liście i wybrać opcję: "Copy to Hot Spare"

---

Kolejnymi tematy z cyklu "clariionowych" będą o zarządzaniu pozostałymi komponentami sprzętowymi.